بسم الله الرحمن الرحیم

سلام.  

 امروز یک ماه و پنج روز از تولد دختر کوچولوم می گذره.     

   

باید از همه دوستان هم عذرخواهی کنم که مدت زیادیه نتونستم به روز رسانی کنم چون کارهای اداریم واقعا زیاد شده و  عهده دار مسئولیت جدیدی هم شدم. تولد دخترم هم مزید بر علت شده و دیگه فرصت زیادی برای برنامه های جانبی نیست.

به هر ترتیب از این فرصت ایجاد شده محدودم استفاده می کنم و شعری که برای دخترم که اسمش رو فاطمه محیا گذاشتم براتون می نویسم البته قبلش مثل همیشه باید بگم من اصول شاعری رو        نمی دونم و برای دلم شعر می گم. ضمنا محیا هم به معنی زندگیه و  این نامگذاری هم داستانی داره که فرصت بیانش نیست.

شیرینی پدر شدنم هم یک آیه از قرآن رو هدیه می کنم:

قل ان صلاتی و نسکی و محیای و مماتی لله رب العالمین .

بگو نمازم . امساکم زندگیم و مرگم برای خداست.   

 

*********************************************************************

چه سخت بود و چه شیرین در انتظار نشستن (حرف واو کلمه بود  رو با حرکت (( و )) بخونید )

به انتظار کسی پر ز اضطراب نشستن

چه خوب بود شنیدم صدای آمدنش را

چه خوب بود که دیدم نگار همچو مهش را

طلوع کرد تو گویی به شب چو مهر درخشان

سپیدی تن او بود همچو یک مه رخشان

شدم به سجده شکر خدای تا که بدیدم

شده است رحمت یزدان پاک بهر و نصیبم

خدای داده مرا دختری چو ماه دل آرا

چه خوش عذار گلی دلبری بهار گل آرا

به عشق کوثر رحمت بانوی مکرمه زهرا

نهاده ام به گلم نام فاطمه محیا

قسم به لحظه شفق سرخ ساحل دریا

که شوق هستی من هست فاطمه محیا

یا حق

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386ساعت   توسط جواد   |